با نزديك شدن به روزهاي پاياني فصل نقل و انتقالات فوتبال ايران، ثبت قراردادهاي هنگفت بازيكنان با باشگاه هاي فوتبال به اوج خود رسيده است.
به گزارش الف، با وجودي كه سازمان تربيت بدني و دولت براي محدود كردن سقف دستمزدها و قرار دادهاي بازيكنان فوتبال تلاشهايي انجام داده اند، اما بازار گرمي برخي بازيكنان و رقابت مديران باشگاه ها باعث شده برخي باشگاهها براي به خدمت گرفتن بازيكنان خود ناچار شوند در مواردي تا ۳۰۰ ميليون تومان بپردازند.
بر اساس مقررات ليگ برتر فوتبال ايران، هر تيم بايد با ۲۰ بازيكن قرارداد ببندد و ۵ بازيكن از فهرست هر تيم مي توانند خارجي باشند.
تيم هاي باشگاهي علاوه بر الزام به پرداخت هاي نجومي به بازيكنان، بايد مبالغ هنگفتي نيز به كادر مربيگري، مديريت و هزينه هاي جانبي بپردازند.
باشگاه پرسپوليس تهران كه از محل بودجه عمومي كشور (کمک های سازمان تربيت بدني و حاميان مالي) تامين مالي مي شود، سال گذشته ۸۰۰ هزار دلار به مصطفي دنيزلي مربي تركيه اي خود پرداخت و در فصل جديد نیز به مربي ايران تبار خود (افشين قطبي)، حداقل ۵۵۰ هزار يورو خواهد پرداخت.
اغلب باشگاه هاي حاضر در ليگ برتر متعلق به شركتها يا سازمانهاي دولتي هستند و از محل بيت المال تامين مالي مي شوند.
با وجودي كه شركتهاي دولتي اغلب در شرايط سخت مالي به سر مي برند و گاهي در پرداخت هزينه هاي جاري خود نيز با مشكل روبرو مي شوند، چشم و هم چشمي و رقابت مديران باشگاههاي دولتي باعث شده هر ساله صدها ميليون تومان صورتحساب اضافي بر اين شركتها تحميل شود. از جمله تيم فوتبال فولاد خوزستان كه در فصل قبل به دليل بازيهاي ضعيف به دسته پايين تر سقوط كرد، تنها ۳.۶ ميليارد تومان هزينه براي شركت دولتي فولاد خوزستان (KSC) داشته باشد.
مديران باشگاه هاي ورزشي و به ويژه تيم های فوتبال در شرايطي به رقابت و چشم و هم چشمي در جذب بازيكنان مي پردازند كه سوء مديريت برخي از آنها گاهي به رسانه ها نيز درز مي كند. از جمله محكوم شدن باشگاه پيروزي به پرداخت يك ميليون دلار به يك شركت كانادايي و نيز محروم شدن استقلال از شركت در جام باشگاه هاي آسيا، خريد بازيكنان پانامايي توسط مديران اسبق پرسپوليس كه هيچگاه براي اين تيم بازي نكردند و …
در سال ۸۵ رقابت و چشم و هم چشمي مديران پرسپوليس و استقلال در جذب بازيكنان مشهور يكديگر باعث شد چند بازيكن اين دو باشگاه از جمله واحدي نيكبخت، علي انصاريان، علي عليزاده و… با عقد قرارداد هاي بالاتر از حد متعارف تيم مقابل پيوستند.
در روزهاي اخير نيز ماجراي مشابهي در مورد جذب مجتبي جباري از استقلال به پرسپوليس اتفاق افتاد كه با عقد قراردادي نجومي اين بازيكن با باشگاه استقلال به پايان رسيد.
ميانگين سني بازيكنان فوتبال ۲۵ سال است و هر يك در هر فصل بين ۳۰ تا ۳۰۰ ميليون تومان دريافت مي كنند.
باشگاه پرسپوليس تهران از سالهاي قبل ۵.۹ ميليارد تومان بدهي انباشته دارد و هر چند ماه يكبار مبالغي از بودجه عمومي كشور (سازمان تربيت بدني) به حساب اين باشگاه واريز مي شود.
پیشنهاد می کنم با توجه به اینکه بیشتر باشگاه های کشور دولتی هستند فدراسیون و یا سازمان تربیت بدنی یک حداکثر مبلغ برای بازیکنان در نظر بگیرد.
البته تمام باشگاه ملزم به “بیمه پزشکی” بازیکن و “بیمه تامین اجتماعی” بازیکن باشند چون بیمه پزشکی زمانی که بازیکن مصدوم شود و بیمه تامین اجتماعی برای آینده ورزشکار و مربی - در واقع برای دریافت حقوق بازنشستگی - بعد از ۳۰ سال به درد می خورد.
مگر یک تحصیلکرده با سال ها تجربه سالانه چقدر حقوق می گیرد که یک بازیکن می خواهد ۳۰۰ میلیون تومان پول بگیرد!
من پیشنهاد می کنم حداکثر حقوق بازیکنان در سال نباید ۳۶ میلیون تومان یعنی حقوق ماهانه ۳ میلیون تومان(!) بیشتر باشد. مگر دیگران ماهی بیش از ۳ میلیون تومان می گیرند!
شاید بگویید که بازیکنان به کشورهای عربی و سایر کشورها می روند خوب بروند اینکه به نفع اقتصاد کشور است. چون اگر بازیکن از کشورهای خارجی پول کلان بگیرد ارز، دلار، یورو و یا … وارد کشور می کند و این امر به اقتصاد کشور کمک می نماید.
پیشنهاد می کنم که باشگاه های دولتی پول زیاد فقط برای استخدام مربی “درجه یک” اجازه پرداخت داشته باشند تا مربی خوب و درجه یک خارجی برای ما بازیکن بسازد تا ما بتوانیم از آنها در تیم های ملی بهره برده و با صادر کردن آنها به باشگاه های سایر کشورها ارز وارد کشور بکنیم.
مطمئن باشید که فوتبال کشور ما آنقدر استعداد دارد که با رفتن برخی از بازیکنان به سایر کشورها استعدادهای جوان دیگر قابلیت بروز یابند و این به نفع اقتصاد کشور، ورزش کشور و همه است.
باشگاه های دولتی به جای صرف پول کلان به بازیکن؛ ورزشگاه و امکانات ورزشی بسازند تا بتوانیم در آسیا “چهار” سهمیه داشته باشیم.
این مطلب را به باشگاه بگویید اگر امکانات خود را حرفه ای نکنند در حالیکه کشورهای ژاپن، کره جنوبی، چین و برخی از کشورهای عربی سهمیه “چهار” تیم در آسیا کسب می کنند کشور ایران همچون کشورهای ضعیف از لحاظ اقتصادی باید “یک” سهمیه در آسیا داشته باشد.
* یک نکته:
در صورتی باشگاه ها اجازه پرداخت های کلان داشته باشند که به درآمدزایی رسیده باشند که این اجبار آنها را به درآمدزایی می رساند.
چون مدیر دولتی باشگاه وقتی ببیند پول “مفت” بیت المال را به او نمی دهند فکر خود را به کار می اندازد و با فروش حق پخش بازی به شبکه های تلویزیونی -عربی و لس آنجلسی- طراحی لباس مخصوص برای تیم و فروش آن، جذب حامی مالی - راه اندازی سایت اینترنتی حرفه ای جهت جذب آگهی در سایت- تیم های پرطرفدار با همین سایت های غیرحرفه ای روزانه چندین هزار بازدیدکننده دارند تیم هایی نظیر ملوان. وگرنه تیم های استقلال و پرسپولیس هنگام مسابقات لیگ روزانه می توانند بازدیدکننده میلیونی داشته باشند و سایتی که این تعداد بازدیدکننده داشته باشد که آرزوی سایت های خبری است می توانند آگهی های زیادی جذب کنند و … .
موفق باشید. ان شاءالله.
بدرود.
tamame bashgahhara taatil konid .
etefaghe khasi nemiofte