صبح نيوز:آرمان بنی صدر بر هم آمده ای از باورهای حزب توده، گرایش های مذهبی و مرام مائوئیست های چین بود. شاه و دستگاه های دولتی می خواستند دانشجویانی مانند او را با گرایش های ایرانی، آرمان و فرهنگ میهن دوستی بیشتر آشنا کنند. بنی صدر سه ماه در اسرائیل بود و با گروه های گوناگون دانشجویی و سازمان جوانان (اسرائیل) دیدار کرد. برخوردهای وی در این دوره بسیار پسندیده بود و در بازگشت به ایران با دانشجویان و دوستانش از نکته های سازنده مردم اسرائیل و پشتکار و هنر و بردباری این مردم سخن می گفت.

مئیر عزری، متولد ۱۹۲۲ اصفهان، از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۳، نماینده (سفیر) رژیم صهیونیستی در تهران بوده است. او که در حال حاضر در فلسطین اشغالی زندگی می کند در سال ۲۰۰۰ میلادی خاطرات خودش از زندگی در ایران را در کتابی با عنوان «یادنامه» منتشر کرده است.

«یادنامه» که  در اورشلیم (بیت المقدس) منتشر شده است، کتابی دو جلدی است و مجموعا حدود ۷۱۰ صفحه دارد. برخی از موسسات پژوهشی در ایران، نسخه هایی از این کتاب خواندنی را دارند. البته مدتی پیش هم روزنامه کیهان در صفحه پاورقی اش، فرازهایی از یادنامه را به همراه نقد و شرحی منتشر کرد. یکی از فرازهای جالب توجه خاطرات عزری، آنجایی است که او به بنی صدر، اولین رئیس جمهوری اسلامی ایران اشاره می کند. اكنون كه در سالگرد فتح خرمشهر، بحث خیانت یا نفهمی و بی لیاقتی بنی صدر در گرفته، مناسب است این فراز کمتر یا اصلا شنیده نشده از زندگی بنی صدر را به نقل از مئیر عزری بیاوريم. عنوان فصل بیست و هشتم از خاطرات عزری، «بازدیدهای دو سویه جوانان و دانشجویان» است. در این فصل است که او به بنی صدر اشاره می کند. البته واضح است که عزری ضمن افشای قسمتی از واقعیت ها در مورد بنی صدر، سعی در تبرئه و پنهان کردن ارتباط او با صهیونیست ها در دوران رئیس جمهوری اش نیز دارد.

او پس از اشاره به سفر برخی گروه های دانشجویی وابسته به جبهه ملی در دوران پهلوی به فلسطین اشغالی می نویسد: «ابوالحسن بنی صدر که به آیت الله خمینی پیوست و نخستین رئیس جمهور وی شد یکی از نخستین دانشجویان ایرانی از همین گروهها بود که از اسرائیل دیدار کرد.آرمان بنی صدر بر هم آمده ای از باورهای حزب توده، گرایش های مذهبی و مرام مائوئیست های چین بود. شاه و دستگاه های دولتی می خواستند دانشجویانی مانند او را با گرایش های ایرانی، آرمان و فرهنگ میهن دوستی بیشتر آشنا کنند. بنی صدر سه ماه در اسرائیل بود و با گروه های گوناگون دانشجویی و سازمان جوانان (اسرائیل) دیدار کرد. برخوردهای وی در این دوره بسیار پسندیده بود و در بازگشت به ایران با دانشجویان و دوستانش از نکته های سازنده مردم اسرائیل و پشتکار و هنر و بردباری این مردم سخن می گفت. ولی با نزدیک شدن به موج دگرگونی های بیست سال پیش (منظور عزری، انقلاب ۱۳۵۷ است) ناگهان راه تازه ای در پیش گرفت و دگرگونه شد.

پیرو گرفتاری هایی که میان بنی صدر و دوستان پیشینش (گروه آیت الله خمینی)، در تهران پیش آمد، شنیده شد که چادر به سر از پایتخت گریخته و به فرانسه گریخته است. برخی از دوستانش آن روزهای پر تب و تاب سر زبانها انداخته بودند که: «ابوالحسن ماه ها در اسرائیل دوره دیده.»

آنها با شاخ و برگ دادن به گفته های خشم آگینشان می افزودند: «اسرائیل، بنی صدر را از ایران گریزانده تا اسرار پشت پرده جمهوری اسلامی را به مزدوران فرانسوی شان بفروشد.» گفتنی اینکه بنی صدر کم و بیش یک سال پس از دیدارش از اسرائیل، هرگز هیچ گونه پیوندی (ارتباطی) با اسرائیل نداشته است.» (عزری، مئیر، «یادنامه»، دفتر دوم، ترجمه ابراهام حاخامی، اورشلیم، ۲۰۰۰م، صفحه ۱۶)