با اطمینان میتوان گفت بین مرحله پس از سخنان روز گذشته «سیدحسن نصرالله» دبیرکل حزبالله لبنان با مرحله پیش از آن تفاوت بزرگی وجود دارد. وی خون «عماد مغنیه» را بعنوان خط جدا کننده دو مرحله، نه تنها در داخل لبنان که در سطح منطقه دانست.
پیش از ترور مغنیه همه نگاهها متوجه مراسم سالگرد ترور «رفیق حریری» در میدان شهداء بیروت بود ولی پس از ترور مغنیه و پیامدهای آن، سخنان سرنوشتساز «سیدحسن نصرالله» اولویتها تغییر یافت. معادلات موجود بر هم ریخت و پیامدهای ایجاد شده پس از جنگ تابستان سال ۲۰۰۶ را زنده کرد.
پس از مراسم گروه ۱۴ مارس در میدان شهدا، رهبران اپوزیسیون دریافتند که اکثریت فرصت ارزشمندی را برای شکستن دور بسته ایجاد شده در کشور از دست داد. زیرا سخنرانان اینروز با بیتوجهی از کنار حادثه ترور مغنیه عبور نکردند و حتی «ولید جنبلاط» با بیاحترامی به خون «عماد مغنیه» ترور وی را «تسویه حساب داخلی درون یک اردوگاه واحد» خواند.
راه دیگری نیز برای اکثریت وجود داشت تا خون مغنیه را که همچنان گرم بود مبنای خطابههای سیاسی متمایزی قرار دهد و حتی برای اعلام تسلیت هیاتی نزد حزبالله بفرستد.
اپوزیسیون براین باور است که بهتر بود اکثریت کاری را میکرد که حزبالله پس از ترور «رفیق حریری» انجام داد. حزبالله آنزمان تسویه حسابها را کنار گذاشت و با تشکیل ائتلاف چهارجانبه به همراه «سعد حریری» رییس جریان سیاسی آینده و «ولید جنبلاط» رییس حزب سوسیالیست ترقیخواه دروزی لبنان در انتخابات مجلس شرکت کرد و تلاش کرد تا پیامدهای ترور حریری را برای مدتی مهار کند.
«عماد مغنیه» برای حزبالله مانند «رفیق حریری» برای اکثریت است و انتظار میرفت آنها ابتکار عملی را که حزبالله در زمان ترور حریری انجام داد تکرار میکردند.
«سیدحسن نصرالله» در سخنان روز گذشته خود قواعد بازی میان مقاومت و اسراییل را برهم زد و تعامل استراتژیک با اسراییل را نیز دگرگون ساخت. این اقدام پیامدهای منطقهای روشنی خواهد داشت و منجر به تغییر رفتار حزبالله در موضوعات داخلی و اسراییل خواهد شد که این حزب راهکارهای جدیدی برای خود ترسیم خواهد کرد.
برخی معتقدند ترور «عماد مغنیه» حزبالله را به پیش از سال ۲۰۰۵ و زمان ترور «رفیق حریری» که منجر به خروج سوریه از لبنان شد بازگرداند. آنزمان حزبالله حاضر به نشستن پای میزگرد گفتوگوهای ملی شد تا سلاح خود را در چارچوب استراتژی دفاعی مورد بحث قرار دهد.
سخنان روز گذشته «سیدحسن نصرالله» این پیام را در خود داشت که پس از ترور «عماد مغنیه» زمان بحث بر سر سلاح حزبالله گذشته و دیگر قابل طرح نیست. بدینترتیب موضوع سلاح حزبالله به شرایط زمانی سال ۲۰۰۵ بازگشت که بحث بر سر سلاح وی هیچ جای بحثی نداشت، خواه این گفتوگوها در ارتباط با استراتژی دفاعی حزبالله باشد یا هر موضوع دیگری.
هنگامی که «سیدحسن نصرالله» طرح نابودی اسراییل را بعنوان هدفی واقعی مطرح و نظامیان اسراییلی را تهدید به جنگی باز و گسترده در خارج از مرزهای سرزمینهای فلسطینی کرد، اظهاراتش، سخنانی از روی احساس نبود. حزبالله تصمیم دارد تا مقاومت وقت خود را در جنگ فرسایشی از دست ندهد بلکه اهتمام خود را متوجه جنگ بزرگتری در آینده کند و از سوی دیگر اظهارات دبیرکل حزبالله نشان داد که بحران داخلی لبنان بطور نامحدودی تا اطلاع ثانوی ادامه خواهد داشت تا چشماندازه مبارزه بزرگ آینده مشخص شود و به گفته اپوزیسیون، این جنگ چهره خاورمیانه را دگرگون خواهد ساخت.
نشانه متمایز سخنان روز گذشته «سیدحسن نصرالله» قراردادن نام «رفیق حریری» در کنار شهدای مقاومت مانند «شیخ راغب حرب»، «سیدعباس موسوی» و «عماد مغنیه» بود که این سخن میتواند از بسیاری تنشهای مذهبی بکاهد و بویژه «سعد حریری» باید این موضوع را بخوبی دریابد.
منبع:السفیر،پرس تی وی
|
آرشيو خبر
درباره ما
ارتباط با ما
