ایده اینترنت در اوایل دهه ۱۹۶۰ و در زمانی شکل گرفت که تشکیلات نظامی ایالات متحده و شرکت راند تصمیم گرفتند از رایانه ها برای حصول اطمینان از امکان برقراری ارتباطات پیوسته در صورت تهاجم هسته ای استفاده کنند. سیستمی که تنها دارای یک رایانه مرکزی باشد در مقابل صدمات وارده بسیار آسیب پذیر خواهد بود.

آنچه ما امروزه از آن با عنوان «اینترنت» یاد می کنیم، سیستمی از رایانه های مرتبط باهم است به نحوی که این رایانه ها از تعداد بسیار زیادی خط تلفن برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفاده می کنند و به این ترتیب اطمینان حاصل می شود که در صورت عدم توانایی یک مسیر برای ارسال اطلاعات، مسیر دیگری قابل دسترسی خواهد بود.

 آنها رایانه ها را به صورت شبکه ای به هم متصل کردند و این کار باعث شد انجام محاسبات و اجرای برنامه ها با سرعت بسیار بیشتری انجام شود زیرا اپراتورهای رایانه ها مجبور نبودند اطلاعات را به صورت نوارهای مغناطیسی یا کارت های پانچ ارسال کنند.

 این پیش نمونه اینترنت در سال ۱۹۶۹ با عنوان آرپانت (شبکه آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته) ایجاد شد و به وسیله وزارت دفاع به اجرا درآمد. برای اهداف دفاعی به جای تنها یک مسیر، مسیرهای زیادی وجود داشت که اطلاعات از طریق آنها در شبکه جابه جا می شد.

آرپانت در اصل به وزارت دفاع و چندین دانشگاه (دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس، موسسه تحقیقاتی استنفورد، دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا و دانشگاه یوتا) متصل شده بود.

اما در سال ۱۹۷۱ آرپانت گسترش یافت و دانشگاه ها و آژانس های دولتی بیشتری را در برگرفت.

از سال ۱۹۷۳ کشورهای دیگر و به تبع آن تمام شبکه های دیگر به آرپانت متصل شدند. این شبکه های رایانه ای با آرپانت سازگار بودند زیرا از یک زبان ارتباطی جهان استفاده می کردند که به آن پروتکل کنترل شبکه(NCP ) گفته می شد.

 امروزه این زبان را معمولاً با عنوان پروتکل کنترل ارسال، کنترل اینترنت(TCP/IP ) می شناسند. همزمان با توسعه پروتکل های شبکه، استفاده از اسامی حوزه ها(Domains ) نیز آغاز شد. برای مثال به جای تلاش برای یافتن شماره سرور ۷۷/۵۰/۲۰۴/۳۴ شما می توانید با آدرس «explora.com » جست وجو کنید و این عبارت شما را به همان آدرس عددی می رساند.

 تا قبل از سال ۱۹۸۶ تنها کسانی که به نوعی با شرکت های بزرگ رایانه ای مانندIBM  یا دیجیتال الکترونیکس در ارتباط بودند ، امکان دسترسی به اینترنت داشتند اما پس از این سال با کاهش قیمت رایانه های شخصی و افزایش سرعت آنها، امکان دسترسی به اینترنت برای افراد معمولی نیز فراهم شد. در سال ۱۹۸۶ شبکه ملی زیربنای علمی(NSFNET ) تبدیل به «ستون فقرات» اینترنت شد.

سرعت فزاینده اینترنت در ارسال داده ها به معنی آن بود که اینترنت می تواند داده های بیشتری را جابه جا کند. مطابق با صفحات وب چندرسانه ای اکسپلورا در سال ۱۹۸۹ آرپا مدیریت آرپانت را متوقف کرد زیرا آرپانت بر اثر جمع شدن با شبکه های دیگر تبدیل به اینترنت شده بود. شبکه جهان گستر که همه ما هر روز مطالبی درباره آن می شنویم، از سوئد نشأت گرفت و اینترنت را متحول کرد.(واحد مرکزی خبر)